Surprise
Pompen en verzuimpen.
Iets aan de late kant vertrek ik voor de surprise party, maar ik kan het nog halen.
Shit, het lampje van de bandenspanning brandt.
Ik stop bij het tankstation maar het apparaat werkt niet.
De jongen achter de toonbank zegt: ‘eeeeeehhhhmmmm.’
Ik loop op zijn verzoek naar z’n collega bij de wasstraat. Zij is de vloer aan het schoonmaken met oordopjes in.
‘Hallo?’ roep ik.
Geen reactie.
‘Hallo?!’ roep ik iets harder.
‘Hallo?!!’
‘Hallo?!!!’
Dit heeft geen zin. Ik stap de wasstraat binnen, waarmee ik een alarm laat afgaan.
Een sirene jankt alsof het de eerste maandag van de maand is. Er zwaaien lichten.
De vrouw kijkt geïrriteerd op. Ik maak een verontschuldigend handgebaar.
Ze loopt weg.
Ze komt even later terug met een sleutel en schakelt het alarm uit.
‘Ja?’
‘De bandenpomp doet het niet.’
‘Oh. Dus daarom stonden er pionnen voor. Ik wist niet wat er aan de hand was dus had ze maar weggehaald.’
‘Ah.’
Ze geeft me een euro terug en biedt haar excuses aan.
Bij het volgende tankstation blijken ze geen bandenpomp te hebben.
Uiteindelijk slaag ik op een winderig industrieterrein een dorp verderop.
Mijn vingers zijn verkleumd en smerig.
In de groepsapp een filmpje van hoe de jarige verrast wordt. Er is een confettikanon.
Het ziet er gezellig uit.
Alleen al die foto, iconisch